Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010

ΟΥ ΜΠΛΕΞΕΙΣ

Mε ευσχημο, ειναι αληθεια, τροπο η κυρια προισταμενη καποιας εγχωριας τραπεζας, ενος υποκαταστηματος εδω στην πολη μου, αντεκρουσε τους ισχυρισμους  στο να την πεισω να μου εγκρινει δανειο μεταφορας υπολοιπων  και συγκεντρωσης οφειλων μου σε ενα λογαριασμο.
-Στην παρουσα φαση κ. Γκ.... η τραπεζα μας δεν ενδιαφερεται για μεταφορες δανειων για τον λογο οτι δεν επιθυμει να παρασχει ρευστοτητα σε αλλες τραπεζες, ηταν και η τελικη της απαντηση
-Λυπαμαι αλλα οσο καλος και συνεπης πελατης και να ειστε δεν μπορω να κανω κατι αλλο.......


Οταν χτυπησε το σταθερο τηλεφωνο στο μαγαζι καταλαβα απο την αναγνωρηση κλησεων οτι ηταν απο αλλη ντοπια τραπεζα που προηγουμενως ειχα επισκεφτει και αφησα τα δικαιολογητικα και τον αριθμο του τηλεφωνου μου για να με ενημερωσουν για την εκβαση της αιτησης μου.
-Στην παρουσα φαση κ.Γκ... , ακουστηκε η φωνη ενος νεαρου κυριου, δεν μπορουμε να σας εξηπηρετησουμε με τον τροπο που θελετε. Αν επιθυμειτε περαστε απο το καταστημα μας απο βδομαδα για να το δουμε διαφορετικα.....


Αναρωτιεμαι τι ρολο παιζουν οι τραπεζες στην αγορα και την κοινωνια ; Τι σκοπους εξηπηρετουν και τι θαπρεπε να εξηπηρετουν;  Και αν λειτουργουν ετσι οπως λειτουργει ενας τοκογλυφος  τοτε ποιος ειναι ο λογος υπαρξης τους;
Αν πιστεψουμε οτι ζουμε σε μια ευνομουμενη δημοκρατικη κοινωνια αυτοματα πρεπει να πιστεψουμε οτι και οι τραπεζιτες δεν ειναι τοκογλυφοι
Αν ζουμε σε μια συγχρονη δημοκρατικη χωρα πρακτικες του ειδους .........σας δινω δανειο αλλα με επιτοκιο  θηλεια,  δεν χωρανε.

Ηθικο διδαγμα: Οι τραπεζιτες σου δινουν ομπρελλα οταν εχει λιακαδα και οταν πιανει βροχη την θελουν πισω.

Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2010

Αργοπεθαινει Παμπλο Νερουντα

«Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε ημέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλά σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο από το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο "ι" αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει την βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, οποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του. Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις ημέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.

Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής».

Αναγνώστες

Συνεργάτες