Απο Ψωροκωσταινα τωρα Ψωρογιωργαινα

Ο Γιωργος λοιπον, οχι εγω ο αλλος ο Γιωργακης ντε, ειναι πονηρος.
Κι αυτα που λεει μην τα τρως.

Δυστυχως ομως εμεις τα φαγαμε και τωρα τον λουζομαστε αυτον και ολους αυτους τους προοδευτικους και καλα υπουργους του.

Γιατι βρε παιδια, ακομη και εγω ξερω οτι οταν χρωσταω, οταν δεν εχω αυξημενο εισοδημα, τοτε περιοριζω τα εξοδα μου και δεν φορτωνω τα γαμησιατικα τα δικα μου στην πελατεια μου αυξανοντας τις τιμες στο μαγαζι μου.

Περιοριστε λοιπον και εσεις τα εξοδα του πολυδαιδαλου και πολυεξοδου κρατους σας και αφηστε τον κοσμακη να αναπνευσει χωρις να αυξανεται τα τελη κυκλοφοριας και τους εμμεσους φορους που πνιγουν μονον τους χαμηλου εισοδηματος πολιτες αυτης της δολιας Ψωροκωσταινας

Γιωργο μην κανεις την Ψωροκωσταινα απλα Ψωρογιωργαινα.

Γιωργο κανε κατι εσυ, επιτελους.......

Διαλογισμος

Ξαπλωμενος, σχεδον ημιγυμνος, πανω σε ενα φορειο περιμενει την σειρα του να εξεταστει απο γιατρο, σε μερα εφημεριας του νοσοκομειου.
Νεος, γυρω στα τριαντα, λεπτος μελαχροινος και ανετος διαλογιζεται για ολα, χωρις να τον απασχολει ουτε η θεση του ουτε η κατασταση του.
-Πως σε λενε;
-Καποτε με λεγανε Κωστα.......

-Που μενεις;
-Καποτε ειχα σπιτι......τωρα μενω εδω στο νοσοκομειο....
Απομακρυνομαι απο κοντα του χαμογελωντας αφηνοντας τους γιατρους να συνεχισουν τις ερωτησεις τους , μηπως και βρουν καμμια ακρη μαζι του.....

Περιμενω το πρασινο καπου σε μια διασταυρωση της Ξηροκρηνης Τυχαια το βλεμμα μου πεφτει πανω σε καποιον οδοκαθαριστη που με νοηματα και με ζωηρη φωνη πιανει κουβεντα με τον εαυτο του....
Συμφωνει μαλλον με τον εαυτο του, το δειχνει φανερα το υφος του το φωναζει κιολας
-Ολα καλα, ολα καλα λεει την ωρα του εσωτερικου του διαλογισμου αναβοντας και ενα τσιγαρακι.....

Τον δικο μου διαλογισμο τον διακοπτουν τα κορναρισματα των πισω αυτοκινητων μια και το πρασινο εχει ηδη αναψει....

Προσοχη, προσοχη αγαπητοι μου φιλοι γιατι ο πλανητης Αρης ειναι στο ζωδιο σας.

Καλη σας μερα

Serial Killers

Δολοφονοι....

Δολοφονοι κατα συρροη και οχι τρομοκρατες ποσο μαλλον επαναστατες .....

Οταν στο στοχαστρο της πυρωμενης καννης σου μπαινουν ανθρωποι που τυχαινει να φορουν στολη αστυνομικου δεν εισαι επαναστατης αλλα ενας δολοφονος, ενας παρακρατικος, ενας τιποτενιος που το μονο που τον ενδιαφερει ειναι να κατασυκοφαντησει την αριστερα και τον αναρχικο χωρο.

Εισαι δολοφονος σαν τον δολοφονο του Αλεξη του Γρηγοροπουλου, ενας παρακρατικος που σκοπο του εχει να διαλυσει τα μαζικα κινηματα και να δωσει αλλοθι στις αυθαιρεσιες της εξουσιας για ενεργειες με στημενες δικες και κυνηγητα στα στενα των Εξαρχειων και οχι μονο.

Τοποθετεις οχι λιθαρακι αλλα ογκολιθο στο οικοδομημα της περιστολης ατομικων δικαιωματων και ελευθεριων, συμπορευεσαι με την ακροδεξια εξοπλιζοντας το οπλοστασιο των επιχειρηματων της

Δεν εχεις καμμια σχεση ουτε με αγωνες ουτε με διεκδικησεις και οποιος σε υποστηριζει ειναι καραγκιοζης σαν και σενα



Eιδα και το τρειλερ της νεας ταινιας του Παντελη Βουλγαρη και η συγκριση ηταν αδυνατον να αποφευχθει.
Η ατακα του Θαναση Βεγγου καθοριστικη "....ελληνες να τουφεκανε ελληνες;"

Σχετικα με μενα και τα παιχνιδια

Λενε οτι μπορεις να καταλαβεις τον χαρακτηρα ενος ανθρωπου μεσα απο καποιο παιχνιδι.
Εκει λενε οτι μπορεις να δεις αν καποιος ειναι ομαδικος και συνεργασιμος με τα αλλα μελη της ομαδας η αν ειναι εγωιστης και ατομιστης στο παιχνιδι του και κατ επεκταση στην ζωη του.
Αν εχει νευρα, αν ειναι ηπιος αν εχει ικανοτητες, αν εχει εξυπναδα, αν τηρει τους κανονες και πολλα αλλα.

Ολα αυτα καλα και αγια............... Τι γινεται ομως αν καποιος δεν παιζει ποτε του παιχνιδια;

Πως θα ειχαμε την δυνατοτητα να βγαλουμε καποια ασφαλη συμπερασματα περι του χαρακτηρα του;

Το εχω πει κι αλλες φορες οτι κοντευω τα πενηντα, συγκεκριμμενα ειμαι στα σαραντα εφτα, και ουτε παιζω παιχνιδια πια ουτε σκοπευω να παιξω καποιο παιχνιδι.

Με ολα αυτα που προειπα μαλλον ειναι δυσκολο για καποιον να σχηματισει ακριβη γνωμη και γνωση για μενα και για τον χαρακτηρα μου και με δεδομενη την μοναχικοτητα μου αυτο γινεται σχεδον αδυνατον.

Ισως καποιος, διαβαζοντας με εδω, σχηματισε μια αλφα γνωμη για μενα αλλα σας λεω οτι δεν ειναι ασφαλης η γνωμη σας για μενα.

Προσπαθω εδω παντα να παρουσιαζω τον καλυτερο εαυτο μου και σκοπιμα να κρυβω τις αδυναμιες μου και τα κομπλεξ μου.

Οποτε αγαπητοι μου αναγνωστες δεν ξερω την γνωμη που σχηματισατε για μενα αλλα οποια και ναναι αυτη ειναι λανθασμενη.

Ειμαι πολυ χειροτερος ανθρωπος απο αυτο που δειχνω εδω. Παιχνιδι παντως δεν παιζω.
Δεν ειναι του τυπου μου να παιζω παιχνιδια, ουτε καλα, ουτε ασχημα

Το καπνισμα την νυχτα ισως κανει καλο

Χρειαστηκε να περπατησω ολο το μηκος του διαδρομου μεχρι να φτασω. Δεξια και αριστερα πορτες αλλες ανοικτες και αλλες κλειστες. Γραφεια πολλα,μιζερα με μια μυρουδια κλεισουρας και μουχλας να γεμιζει τα πνευμονια μου και να με πνιγει. Ανθρωποι σκυφτοι πανω σε στιβες χαρτιων και εγγραφων υπηρεσιακων, σαν τρωκτικα πανω στην τροφη τους.

Μια παγωμαρα τυλιξε την καρδια μου. Βιαστηκα να περασω τον διαδρομο με τις πολλες πορτες και τα πολλα γραφεια, μα τα βημματα μου βαρια, κανανε πολυ επιπονο το βαδισμα μου.

Εφτανα στο τελος του διαδρομου και παλι αρχιζα να τον διασχιζω απο την αρχη, επιανα το πομολο της πορτας και το εχανα παλι μεσα απο τα χερια μου.

Ιδρωτας ελουζε το κορμι μου, αγωνια γεμιζε την ψυχη μου και η αναπνοη μου αχνιζε στην παγωνια του ημιφωτισμενου διαδρομου. Πλησιασα το γραφειο του βοηθου του ατομου που επρεπε να συναντησω.

Σοβαρος πισω απο την οθονη ενος λαπ τοπ με κοιταξε πανω απο τα γυαλια του.
-Λυπαμαι......λυπαμαι για λογαριασμο σας κυριε........ακουστηκε δυνατα η φωνη του.

-Λυπαστε; Μα γιατι λυπαστε κυριε;;........

-Θαπρεπε να το ειχατε καταλαβει και μονος σας.

-Δεν θαπρεπε αυτο να το εκλαβετε ως απειλη Συμμορφωθειτε αν θελετε να τα παμε καλα...

Ανακαθησα στο κρεββατι μουσκεμα στον ιδρωτα, απλωσα το χερι μου και πηρα απο την συρταριερα διπλα απο το κρεββατι μου,το πακετο με τα τσιγαρα και αναψα ενα. Ρουφηξα δυο τρεις βαθιες τζουρες στην αρχη προσπαθωντας να ηρεμησω απ αυτον τον εφιαλτη.

Ανοιγοντας τον υπολογιστη αναβα και το δευτερο μου τσιγαρο ξεκινωντας παραλληλα και να γραφω

Για τον Πετρο

Αφιερωμενο στον Πετρο μας που αυτην την ωρα δινει την προσωπικη του μαχη ολομοναχος στον κρυο θαλαμο μιας εντατικης

Εκει ................

Εκει που ο πονος περισσευει.......

Εκει που το δακρυ χυνεται καυτο......

Εκει που ο λογος, ο καλος ειναι βαλσαμο......

Εκει που καταλαβαινεις το ποσο εφημερα ειναι ολα στην ζωη......

Εκει που κρεμομαστε απο τα χειλη καποιου γιατρου ........

Εκει βρεθηκα σημερα τελειως αναπαντεχα .....

Ειδα πολλα, ειδα τον πονο των ανθρωπων στα ματια τους

Ειδα την γαιδουρια καποιων αλλων συνανθρωπων μας

Ειδα τον αγωνα καποιων γιατρων να ανταπεξελθουν στις μεγαλες απαιτησεις των αρρωστων και των τραυματιων

Ειδα την αγωνια, ειδα την προσπαθεια, ειδα τον πονο.

Εκει τα ειδα, σημερα, ολα.

Τα ειδα και τα εζησα απο πολυ κοντα

Ευχομαι να μην τα δει και να μην τα ζησει ποτε κανεις ανθρωπος αυτα ποτε