Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2009

Τοτε που περπατουσα ανεμελα μονος

Αποψε γυριζω πισω.
Και για να ακριβολογω γυριζω πολυ πολυ πισω.
Βρισκομαι στο 1980, περπαταω μονος μια Κυριακη απογευμα στην Αντιγονιδων.
Ανεβαινω τον δρομο προς τα πανω, πανω προς την ανω πολη.
Κοιτα να δεις βρε φιλε μου τι εικονα μου κολλησε στο μυαλο εδω και μερικες μερες. Δεκαοκταρικο παιδι,με κατσαρα μαλλια και με σκισμενο τζιν να ανεβαινω την αντιγονιδων, και να πεις οτι περναω ποτε τωρα απο εκει; Ισως ποτε.Κι ομως παιχνιδια που κανει το μυαλο.
Μιλαω σοβαρα δεν εχω καμμια σχεση και ουτε ειχα ποτε, με την οδο αυτη, κι ομως ειμαι τωρα εκει. Ενα κυριακατικο απογευμα του καλοκαιριου με σκισμενο τζιν και ενα μπλουζακι με τους SEX PISTOLS να το ταιριαζει περιφημα.
Ειμαι μονος, ειμαι και απενταρος, χαχαχα, και περπαταω κλωτσωντας ενα αδειο πακετο απο τσιγαρα, που μολις το πεταξα.
Αρχιζει να δενει το γλυκο τωρα;
Μονος, απενταρος, και χωρις τσιγαρα.
Κοιτιεμαι στις βιτρινες,θαυμαζοντας την κορμαρα των 45 κιλων μου με ευδαιμονια.
Αυτα ειχα, αυτα θαυμαζα. Ααααα ειχα και σπιτι, μια γκαρσονιερα στον 5ο οροφο χωρις ασανσερ παρακαλω και χωρις τηλεφωνο.
Να το προχωρησω λιγο ακομη;
Δεν μου ελειπε ουτε το κρεββατι που δεν ειχα, μια χαρα βολευομουν στρωματσαδα, ουτε το τραπεζι το ειχα αναγκη, εδω δεν ειχα φαγητο, το τραπαζι θα μου ελειπε; Και η γκαρδαρομπα μου μια χαρα βολευοταν σε κατι κουτες απο μπανανες, καποιοι αλλοι φροντισαν να ειναι αδειες οι κουτες για να κανω εγω την δουλεια μου.
Δεν μου ελειπε τιποτα, ολα οσα χρειαζομουν τα ειχα.
Πικαπ, δισκους, ραδιοφωνικο σταθμο και μπολικη ξεγνιασια.
Απο την ωρα που μου επεσημαναν τις ελλειψεις μου και τις ενοιωσα σαν αναγκες εφυγε το ΄'μπολικη'' απο την ξεγνιασια και σιγα σιγα με παρατησε και η ιδια η ξεγνιασια

3 σχόλια:

  1. ολους μας παρατησε η ξεγνιασια εκεινων τον ημερων... εκεινων των χρονων.... ειναι ωραιο που της ζησαμε ετσι .... και ειναι ωραιο να νιωθουμε μερικες φορες ετσι :)

    καλο βραδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. εφυγαν τα χρονια της ξεγνοιασιας και δυστυχως δεν ξαναγυριζουν.μονο οι αναμνησεις των χρονων αυτων μας εμειναν.
    καλο βραδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. βαλαμε πολά στο μυαλό μας και το πληρώνουμε
    προσπαθόντας να απαλαγούμε τα φορτώσαμε στην καρδιά μας
    που ξέρεις αυριο ίσως αναζητήσουμε το τώρα γι αυτό ας το ζήσουμε.
    καλή σου νύχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Συνεργάτες