Τρίτη, 3 Μαρτίου 2009

Το σκρα οπου περασα την Καθαροδευτερα



Το Σκρά είναι ένα από τα πιο ιστορικά χωρία του Πάικου. Χτισμένο στην Β.Α. πλευρά του σε υψόμετρο 520 μ. το παλαιότερο όνομά του ήταν "Λιουμίτσα" και φαίνεται για πρώτη φορά καταγραμμένο το 1452.
Στο Μακεδονικό αγώνα, το Σκρά γίνεται θέατρο βίαιων συγκρούσεων και τόπος θυσίας αγωνιστών. Κατά τη διάρκεια του Α' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ πολέμου η περίφημη ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΚΡΑ χαρίζει στο χωρίο νέο όνομα και η δόξα του ξεπερνά τα Ελληνικά σύνορα, αφού η μάχη που δόθηκε εκεί, ήταν αποφασιστική σημασία για την έκβαση του πολέμου.
Σήμερα το Σκρά είναι ένα ζωντανό χωριό όπου οι 120 κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και τη κτηνοτροφία. Κάποιες δειλές κινήσεις βέβαια έχουν γίνει και προς την τουριστική ανάπτυξη. Είναι ένα ιδανικός χώρος παραθερισμού με πολύ καλό κλίμα και σπάνιες φυσικές ομορφιές όλες τις εποχές του χρόνου.
Ο δασικός δρόμος περνάει μέσα από δρυοδάση, ύστερα καταλήγει σ'ένα μικρό ξέφωτο. Νομίζεις ότι βρίσκεσαι ξαφνικά μέσα σε κρατήρα ηφαιστείου. Σχεδόν από παντού υψώνονται κατακόρυφες ορθοπλαγίες. Πλάι στο ξέφωτο κυλάει ένα ρέμα με διάφανα νερά. Εκεί υπάρχει μια γέφυρα με κορμούς. Οι κορμοί στηρίζονται σε βαριές σιδερένιες ράγες. Είναι ό,τι απέμεινε από την παλιά συμμαχική σιδηροδρομική γραμμή. Ήχος νερού ακούγεται όλο και εντονότερα. Η ατμόσφαιρα αλλάζει, μια αίσθηση υγρασίας μας διαπερνά.
Ξαφνικά το οπτικό πεδίο καθαρίζει. Δεκαπέντε μέτρα μπροστά μας ξεπροβάλλει ο καταρράχτης. Τα αφρισμένα νερά του κυλούν με χάρη πάνω στα λεία εξογκώματα του ασβεστολιθικού βράχου και νοτίζουν ολόγυρα την ατμόσφαιρα με αναρίθμητα λεπτά σταγονίδια.
Μια μικρή σπήλια σχηματίζεται στη ρίζα του βράχου. Λεπτοί σταλακτίτες κρέμονται απ'την οροφή, που δεν σταματά ούτε λεπτό να δακρύζει με κρυστάλλινες σταγόνες. Λίγο πιο κάτω περιμένει μια φυσική μικρή λίμνη με διάφανο γαλαζοπράσινο χρώμα, χαμένη πίσω από ένα σχεδόν αδιαπέραστο φράγμα από φουντουκιές, κισσούς και κληματσίδες. Η περιπλάνηση μοιάζει με βεβήλωση που συνεχίζεται. Η κλίση του εδάφους ομαλοποιείται. Άφθονο γρασίδι και πλατάνια δημιουργούν έναν εκπληκτικό επίπεδο χώρο ανάμεσα στα ρέματα. Πιο κάτω όμως η φύση αγριεύει και πάλι. Το έδαφος γίνεται απόκρημνο, ένας δεύτερος καταρράκτης πέφτει με πάταγο πάνω από το ρέμα.

10 σχόλια:

  1. δεν ειπες ομως οτι την πρωταμαγια θα ψησουμε εκει το αρνι και θα περασουμε ωραια γεροι να ειμαστε πρωτα ο θεος.θα εχουμε το τελειο τοπιο και την τελεια παρεα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. θα τολεγα Σακη αλλα φοβαμαι πολυ το κακο ματι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ελα νασου δωσω ενα ματοχαντρο του θανασακη μου για να μην σε ματιαζουνε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λεω να κρεμασω ενα σκορδο απο τον λαιμο αλλα τοτε ολοι θα φευγουν τρεχοντας. Καλυτερο το ματοχαντρο του θανασακη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. το παικο ειναι πανεμορφο και ακομη ,,ανεκμεταλευτο,,
    χαιρομαι που περασατε ομορφα....
    ευη και θαναση ευγε που τον ξεσικοσατε :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. KAΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ.ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΥ ΕΒΑΛΕΣ.ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΤΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. skroytzako ευχαριστω επισης και σε σενα καλο μηνα και με το καλο να πανε ολα μεχρι το Πασχα που θα ξαναπαμε παλι καπου για να βγαλουμε ολοι καλυτερες φωτογραφιες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. καλή σαρακοστή φίλε μου. συγχαρητήρια για το φοβερό post, και τις μαγευτικές φωτογραφίες! καλή συνέχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πανέμορφα τοπία! Εκεί θα ήθελα να ζω, μακριά από το γκρίζο τσιμέντο, τους θορύβους από τα αυτοκίνητα και την ανησυχία της πόλης. Έχω ζήσει πρωινά στο βουνό, που ακούς το νερό τα τρέχει, το κελάηδισμα των πουλιών και αυτή την όμορφη ησυχία της φύσης. Είναι το κάτι άλλο. Ανανεώνεσαι και δε θες να φύγεις. Καλό βράδυ φίλε μου alterego!
    Με αγάπη
    Max

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. thanasi θα το ψησουμε στο υποσχομαι

    Εφη ακομη δεν το πηρα το ματοχαντρο. Τι εγινε δεν το εβαλες στον κοινο

    Ελενα καποια φορα θα θελαμε και εσενα στην παρεα μας μια και σου αρεσει το Παικο

    117 ευχαριστω Καλη σαρακοστη

    max καληνυχτα Ισως καποτε αξιωθουμε αυτα τα μερη να τα ζησουμε και οχι μονο να τα επισκεπτομαστε Και μια και ειναι ωρα για υπνο ισως τα ονειρευτουμε Νασαι καλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Συνεργάτες